هفتمین سمپوزیوم خودمراقبتی

اهداف برگزاری سمپوزیوم

بیماری‌های مرتبط با شیوه‌ی زندگی، 63 درصد از علل مرگ در سراسر جهان را تشکیل می‌دهند و موجب سالانه 36 میلیون مرگ از مجموع 57 میلیون مرگ در سراسر دنیا می‌شوند. بیشترین چالش، مرگ افرادی است که در بالاترین دوره بهره‌وری زندگی خود (زیر 60 سالگی) قرار دارند و این موضوع هزینه‌های گزافی را به جامعه تحمیل می‌کند.
اهداف برنامه‌ی اقدام جهانی برای پیشگیری و کنترل بیماری‌های غیرواگیر مجمع جهانی سلامت، شامل کاهش 10 درصدی شیوع فعالیت ناکافی بدنی، کاهش 30 درصدی مصرف نمک و استعمال دخانیات، و پیشگیری از افزایش چاقی است. این اهداف چالش برانگیز، فقط از طریق درپیش‌گرفتن شیوه‌ی زندگی سالم و به عبارت دیگر خودمراقبتی امکان پذیر است.
خودمراقبتی امری ضروری است و لازم است راهکارهایی برای سیستماتیک کردن آن در سیاست‌ها و برنامه‌های سلامت پیش‌بینی و اجرا کرد. اجرای خودمراقبتی با چالش‌های سیستمی متعددی همراه است از جمله این‌که نظام‌های مراقبت سلامت عموما درمان‌محور هستند؛ خودمراقبتی معمولا خارج از حوزه رسمی نظام‌های سلامت و اجتماعی رخ می‌دهد که پایش آن و حمایت از آن را برای سیاست‌گزاران سخت می‌کند؛ و این که خودمراقبتی می‌تواند در همه‌ی سطوح –خانواده، اجتماع، سازمان‌ها یا شهر- رخ دهد اما ارتباط و ادغام کمی در این سطوح وجود دارد.
در هفتمین سمپوزیوم ملی خودمراقبتی، موضوع آموزش بیمار و خودمراقبتی از جنبه های مختلفی مورد توجه و بحث قرار خواهد گرفت تا بتوان راهکارهایی را برای چالش های فوق به بحث و تبادل نظر گذاشت و از تجارب صاحبنظران در این حوزه و آخرین پژوهش‌های انجام‌یافته بهره گرفت. محورهای سمپوزیوم امسال عبارتند از: خودآگاهی، سوادسلامت و راهنماهای خودمراقبتی، آموزش بیمار، آموزش سلامت و خودمراقبتی در رسانه و فضای مجازی، خودمراقبتی و سلامت روان، خودمراقبتی و سلامت معنوی، خودمراقبتی و سلامت اجتماعی، موانع و تسهیل گرهای اجرای خودمراقبتی، اقتصاد سلامت و سیاستگزاری درخودمراقبتی، خودمراقبتی در حوادث و بلایا، و نقش سازمان های مردم نهاد در خودمراقبتی و آموزش بیمار. امید است برگزاری این نشست علمی بتواند در بروزرسانی دانش و تبادل تجربه میان اساتید، متخصصین و فارغ التحصیلان دانشگاه نقش موثری داشته باشد.
برای برخی مداخلات، اهرم های سیاست و عوامل شخصی که می توانند کمک کنند، به خوبی شناخته شده اند. به عنوان مثال، افزایش مالیات بر دخانیات و ممنوعیت سیگار کشیدن در مناطق عمومی، ابزار موثر اثبات شده برای کمک به مردم برای ترک سیگار است. اما بهترین سیاست ها برای کمک به مردم برای ورزش بیشتر، خوردن سالمتر یا کاهش وزن در شرایط اقتصادی و فرهنگی مربوط به کشور چیست؟ سیاست هایی که بر حمایت از رفتارهای مثبت در افراد سالم متمرکز می شوند، مناسب تر و مفیدتر از کسانی است که افراد بیمار را مجازات می کنند و سیاستهایی که کاربردشان جهانی هستند، احتمالا بهتر از آنهایی هستند که به نظر میرسد افراد را هدف قرار داده اند.
درسهای موفق (و ناموفق) برنامه های مراقبت از خود در سراسر جهان باید بهتر ثبت و ساماندهی شوند تا بتوانند به تصمیم گیری های سیاست های آینده و جهت تحقیق کمک کنند. به همین دلایل لازم است تا در کشورمان ایران سمپوزیوم خود مراقبتی و آموزش بیمار جهت رسیدن به اهداف فوق برگزار و از نتایج آن مردم و سیاستگزاران را مطلع نمود.